ده دلیل فلیکس سالمون در توضیح عدم علاقه آلمانیها به وبلاگنویسی:
۱. در آلمان به موقعیت اجتماعی همچنان اهمیت زیادی داده میشود. در دنیای اینترنت نوعی برابری حاکم است.
۲. آلمانیها دهها سال صرف تحصیل و پژوهش میکنند و شیفته مدرک جمع کردن هستند. تا وقتی هم در زمینهای مدرکی نداشته باشند، در مورد آن اظهار نظر نمیکنند. در نتیجه ابتدا برایشان مهم است که بدانند نویسنده یک مطلب چه تخصصی در آن زمینه دارد. سپس به جالب بودن یا نبودن آن نوشته فکر میکنند.
۳. ارتباط مستقیم و اهمیت دادن به صدای یک فرد چندان رایج نیست. در آلمان این اتحادیهها و انجمنها هستند که وارد مذاکره با سیاستمداران و فعالان حوزههای اقتصادی میشوند.
۴. در آلمان مردم مدام به پیشرفت شغلی زیاد فکر میکنند. در نتیجه بیشتر سرگرم پروش استعداد و تخصص خود در زمینهای هستند که برای شغلشان مفید است. کمتر کسی خود را درگیر موارد "کماهمیتی" میکند که برای نوشتن یک وبلاگ خوب لازم است.
۵. وبلاگ نویس بایستی اشتباه کند؛ دستکم گاهی! کسی که اشتباه نمیکند جالب نیست. در بسیاری از کشورها، مردم از نوشتن میترسند چون دوست ندارند مرتکب اشتباهی شوند و احمق به نظر برسند. در آلمان این ترس بیشتر است، چون هر کلمهای که در محافل عمومی مطرح میشود به دقت سبکوسنگین میشود.
۶. آلمانیها به طور منظم و طبقهبندی شده، میدانند که چه میکنند؛ حتی در مورد جمعبندی و نتیجهگیری منطقی از یک موضوع. وبلاگنویسان اما زود نتیجهگیری میکنند و سریع واکنش نشان میدهند.
۷. وبلاگ نویسها کمی خارج از محدودهاند! موقعیتی که گاهی هم به آن افتخار میکنند، چون فکر میکنند تنها کسانی هستند که جرأت دارند حقیقت را به قدرتمندان بگویند. در آلمان با خارج از محدوده بودن به جایی نمیرسید، چون پرستیژ ندارد و پرستیژ همان چیزی است که آلمانیها برای آن میمیرند!
۸. در حالیکه در کشوری مانند آمریکا کارشناسان و متخصصان رشتههای مختلف شیفته بحثوجدل در فضای سایبر هستند، فضای علمی− دانشگاهی آلمان هنوز سنتی است.
۹. آلمانیها بدون دستمزد کار نمیکنند. وبلاگ نویسی درآمدی ندارد. کسانی که وبلاگ مینویسند از این راه برای خود نامی دستوپا میکنند. اما از آنجایی که در آلمان وبلاگ نویسی جای چندانی ندارد، در نتیجه دلیل مهمی هم برای نوشتن باقی نمیماند.
۱۰. آلمانیها به مرخصی و وقت آزاد خود اهمیت خاصی میدهند. وبلاگ نویسان اما وقت آزاد ندارد.
شبنم نوریان
تحریریه: فرهاد پایار