پادکست عصر شنبه (۲۸ اوت ۲۰۱۰): صدای مرد تنها

فرهاد مهراد در بیست و نهم دی ماه سال ۱۳۲۲ متولد شد، و در هشتم شهریور ماه سال ۱۳۸۱ درگذشت. مقلدان او زیاد بودند، اما جانشینی برایش پیدا نشد. همزمان با سال‌های شکوفایی فرهنگی دهه چهل، فرهاد هم با نخستین ترانه‌اش، "مرد تنها" به اوج شهرت رسید. صدایی متفاوت و از جنسی دیگر. پیش از آن که به ترانه‌های فارسی روی بیاورد، او را ری چارلز ایران می‌نامیدند. همانقدر در تفسیر ترانه‌‌های فارسی مهارت داشت، که در خواندن ترانه‌های انگلیسی، به ویژه آن چه سیاه‌پوستان خوانده بودند. پیش از انقلاب، هر چه خواند، از ترانه‌سرایان پاپ نوع جدید، شهیار قنبری، ایرج جنتی عطایی و اردلان سرفراز بود. متن‌‌هایی در تلفیق با آهنگ‌های اسفندیار منفردزاده، که به همین گروه مدرن موسیقی تعلق داشت، موسیقی و ترانه‌ی از نوع دیگر را در ایران باب کرد. جمعه، شبانه‌، هفته خاکستری، سقف، از ترانه‌های به یاد ماندنی او در سال‌های پیش از مرگ ترانه در ایران است. پس از انقلاب آلبوم برف، با تنوع شعری بسیار از شاعران مدرن و سنتی، نیما و ابوسعید ابوالخیر از او به یادگار مانده است.