واکنش‌های ناهمگون وبلاگستان به لغو راه‌پیمایی ۲۲ خرداد

هراس از ایستایی جنبش، امید به پیش‌رفت آن با بهره‌گیری صرف از روش‌های خشونت‌پرهیز، نگرانی نسبت به ایجاد تفرقه در میان حامیان تحول‌خواه جنبش سبز در پی آنچه «عقب‌گرد» خوانده شده و شادمانی از تدبیر و واقع‌گرایی رهبران جنبش، از جمله احساسات و برداشت‌های متناقضی است که در نوشته‌های بلاگرها مشهود است.

برخی اتخاذ این تصمیم را «اشتباهی استراتژیک» و نشانه ضعف خوانده‌اند و بعضی با اشاره به احتمال قریب به یقین اِعمال خشونت‌های گسترده و خون‌بار بودن اعتراضات، آن را تصمیمی خردمندانه و از موضع قدرت می‌دانند.

گروهی به ضرورت رادیکالیزه شدن جنبش و مطالبات آن می‌اندیشند و به‌همین خاطر ۲۲ خرداد را فرصتی تاریخی برای تحقق اهداف تحول‌خواهانه می‌شمارند که از دست دادن آن هزینه‌های سنگینی در پی خواهد داشت، و در مقابل هستند کسانی که تنها مبارزه در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی را ممکن و محتمل می‌دانند و این تصمیم را هوشمندانه و تقویت‌کننده رهبری جنبش در داخل کشور تفسیر می‌کنند.

دسته اول می‌گویند برآیند خواست عمومی، حضور مجدد در خیابان‌هاست و رهبران باید همان‌طور که گفته‌اند دنباله‌روی مردم باشند و گروه دوم می‌گویند اتخاذ همین تصمیم نشانه توجه به مطالبات مردم و واقعیات زندگی آنهاست. آنها می‌گویند موسوی و کروبی نشان‌ داده‌اند که اهل سازش و مصالحه با حاکمیت نیستند و بهترین کار در شرایط کنونی، تداوم اعتماد به آنان است.

باخت- باخت یا برد- برد؛ مساله این است

بسیاری از بلاگرها به وارد شدن رهبران جنبش به بازی «اخذ مجوز راه‌پیمایی از وزارت کشور» اعتراض کرده‌اند. آنها با اشاره به دیگر رویدادهای اعتراضی می‌گویند هیچ‌یک از اعتراضات یک سال گذشته با مجوز وزارت کشور نبوده و نباید صدور این بیانیه منجر به امتناع از شرکت در راه‌پیمایی شود. برخی از آنها با اشاره به این‌که تشکیل اجتماعات و راه‌پیمایی بدون حمل سلاح، از اصول مصرح در قانون اساسی و حق مسلم آنهاست، تلاش برای گرفتن مجوز را بیهوده می‌دانند.

اما نویسنده وبلاگ «سهرابستان» می‌گوید هم‌چنان تصمیم‌گیری برعهده مردم است و «حق و عدالت، آزادی و دموکراسی، گرفتنی است و هیچ ملتی بدون پرداخت هزینه به پیشرفت و سربلندی نمی‌رسد، هیچ استبدادی هم تا کنون به انتخاب خود و به‌صورت داوطلبانه کنار نرفته است. او معتقد است حتی اگر دولت مجوز راه‌پیمایی را صادر می‌کرد، هیچ تضمینی نبود که دست به سرکوب خشونت‌آمیز معترضان نزند. او با اشاره به راه‌پیمایی میلیونی مردم در ۲۵ خرداد سال گذشته می‌گوید، آن بار هم این مردم بودند که رهبران جنبش را به جمع میلیونی خود دعوت کردند و این بار هم اگر بخواهند می‌توانند.

رهبران جنبش در بیانیه خود اعلام کرده‌اند برای حفظ جان و مال مردم راه‌پیمایی ۲۲ خرداد لغو می‌شود

نویسنده وبلاگ «خسن آقا» با این استدلال که «سرمایه‌گذار خوب همیشه سعی می‌کند با کم‌ترین سرمایه‌گذاری و کم‌ترین ریسک، بیش‌ترین سود را ببرد»، تصمیم لغو راه‌پیمایی را تصمیمی منطقی می‌داند. او می‌گوید اگر همین صبر ۳۱ ساله را چند ماه دیگر هم داشته باشیم، با توجه به عمیق‌تر شدن شکاف‌های درون حاکمیت، این رژیم مانند برف در مقابل آفتاب آب خواهد شد.

اما برخی هم در میانه قرار گرفته‌اند. روزبه میرابراهیمی، روزنامه‌نگار، در وبلاگ گروهی «نیمکت» می‌گوید به لحاظ منطقی این تصمیم پیامدهای مثبت و منفی خواهد داشت. او معتقد است «برای تداوم و استمرار حضور جامعه در جنبش‌های مدنی زیر سلطه حکومت‌های سرکوبگر، باید هزینه عمل اعتراضی و مشارکت مدنی روندی نزولی بیابد» و این تصمیم را در این راستا ارزیابی می‌کند.

«ترس مقدس»؛ رهبران ترسو

نویسنده وبلاگ «مجمع دیوانگان» می‌گوید این روزها رهبرانی پیدا شده‌اند که برخلاف رهبر کاریزماتیک پیشین، شهامت و شجاعت و قاطعیت لازم برای صدور فرمان کشتن و کشته شدن را ندارند؛ آنها می‌ترسند، نگران‌اند و در سوگ سهراب و اشکان و ندا اشک می‌ریزند. «این روزها رهبرانی ترسو پیدا شده‌اند که می‌گویند برای حفظ جان و مال مردم راه‌پیمایی برگزار نمی‌شود. من این رهبران ترسو را دوست دارم، به احترام همین ترس مقدس‌شان.»

داریوش محمدپور در وبلاگ «ملکوت» می‌نویسد صدور مجوز راه‌پیمایی برای معترضان، ضعف راه‌پیمایی‌سازی کسانی که در شش- هفته ماه گذشته با بهره‌گیری از همه امکانات عمومی اجتماعاتی را تدارک دیده بودند، عیان خواهد کرد. به اعتقاد وی «حاکمیت سیاسی و دولت کودتا از آشکار شدن معترضان و حضور آنها در عرصه‌های عمومی هراس دارد و این از دستاوردهای مهم جنبش سبز است که ترسی که در دل‌های مردم بود جای خود را به دلیری داده و به چشمان و هوش و حواس قدرت مسلط نقل مکان کرده است.»

در آستانه نبردی بزرگ

متین غفاریان، روزنامه‌نگار، در یادداشتی در صفحه فیس‌بوک خود می‌گوید دولت با بحران‌های متعددی مواجه است و رئیس‌جمهور برای فائق آمدن بر آنها به یک معجزه نیاز دارد. او می‌گوید «احمدی‌نژاد بی‌صبرانه منتظر غوغایی در ۲۲ خرداد است تا همه این بحران‌ها را به تعلیق ببرد و در پاسخ لشکر بیکاران و خانه‌خرابان از هدفمند کردن یارانه‌ها بگوید که "نگذاشتند".» او می‌گوید تصرف خیابان استراتژی نیست، تاکتیکی است که حتما باز هم به کارمان خواهد آمد. استراتژی اصلی، گسترش جنبش و گرم نگه داشتن مردم است.

مهدی جامی، نویسنده وبلاگ سیبستان هم با مروری بر رویدادهای «خرداد پر از حادثه» امسال، از ماجرای تصویب دور چهارم تحریم‌ها علیه ایران و انتشار نامه بی‌سابقه دفتر هاشمی رفسنجانی گرفته تا تنش‌های سالگرد آیت‌الله خمینی و سخنان تحریک‌آمیز آیت‌الله خامنه‌ای در این مراسم، می‌گوید «سپاه و خامنه‌ای می‌خواهند کودتایی را که سال پیش شروع کردند تکمیل کنند.» مهدی جامی می‌گوید به نظر می‌رسد وزارت کشور چندان بی‌تمایل به برگزاری راه‌پیمایی نبوده است، چون آنها در پی این بودند «که یک تسویه‌حساب اساسی راه بیفتد و بر اساس رویه معمول با آتش سنگین توپخانه رسانه‌ای، همه آبها گل‌آلود شود و ماهی‌های لازم گرفته شود.» به اعتقاد وی «این شاخ به شاخ شدن داخلی بسیار بامعناست و به‌زودی نبردی آغاز خواهد شد.»