قيام مردمي هفدهم جون سال 1953 در آلمان شرق

براي حکومت تازه پاي آلمان شرق که از چهار سال به آن سو با پشتيباني اقتصادي و نظامي اتحاد جماهير شوروي سابق روي کار آمده بود، اوضاع خارج از کنترول به نظر مي رسيد. حکومت آنوقت آلمان شرق خود را به يکباره در مقابل موج از شهروندان ناراض مي ديد که براي کسب حقوق خود بالاخره به پا بر خواسته بودند.

واما کار چرا به اين جا ها کشيده بود؟ مشکل اساسي حکومت در آلمان شرق در اين بود که مسوولين با اتکاي که به اتحاد جماهير شوروي داشتند، هيچ گونه تلاشي براي درک خواسته هاي شهروندان خود انجام نمي دادند. سياست هاي که عملي مي شدند، نه بخاطر رفع مشکلات اقتصادي و اجتماعي مردم بودند بلکه طوريکه رسما ً هم گفته مي شد، در خدمت پيروزي جنبش جهاني سوسياليسم و در هم کوبيدن امپرياليسم قرار داشت.

در اين ميان فراموش شده بود که مردم به نان شب و روز خود محتاج بودند. از سوي ديگر هشت سال بعد از پايان جنگ جهاني دوم هم تلاشي جدي براي استوار ساختن اقتصاد آلمان شرق صورت نگرفته بود. برخلاف نرخ مواد خوراکه بالا مي رفت و از همه مهمتر اينکه ماليات غير مستقيم بالاي معاشات کارگران وضع شده بود که براي بسياري ها کمر شکن بود.

یادبود از قيام 17 ام جون سال 1953 در برلین

از اين رو بسياري ها تلاش داشتند تا به شکل از اشکال از آلمان شرق به آلمان غرب که وضع اقتصادي بهتر داشت، فرار کنند. تنها تا سال 1953 يعني چهار سال بعد از تاسيس آلمان شرق دست کم 400 هزار آلماني از آلمان شرق فرار نموده بودند. آنانيکه چارۀ ديگر جز باقي ماندن نداشتند، به تاريخ 17 ام جون سال 1953 به پا برخواستند و حکومت را با تهديد جدي روبرو ساختند.

و اما اين بار نيز به جاي اينکه به خواسته هاي مردم گوش داده شود، تانک هاي روسي به کوچه ها نمايان شدند و غريو مردم را با غرش و فير هاي خود خاموش کردند. صدها نفر جان خود را در اين روز از دست دادند و تعداد بسيار بيشتر به زندان ها انداخته شدند.

سالهاي بعد با وجود اينکه حکومت آلمان شرق تغييراتي را در سياست هاي اقتصادي و اجتماعي خود وارد نموده بود، اما ديگر نتوانست تا پشيباني مردم را با خود داشته باشد.

آلمان شرق به سال 1989 ميلادي، بيست سال قبل، از هم فروپاشيد و جز قلمرو آلمان غرب گرديد.

فورستيناو/ آهنگ

ويراستار: مبلغ