Stolica Meklemburgii – Przedpomorza Schwerin jest miastem interesującym i dla miłośników architektury i sztuki jak i miłośników wypoczynku nad jeziorami czy w lesie.
"Bajeczny" pałac to najbardziej znany zabytek Schwerina.
Po zjednoczeniu Niemiec, kiedy wschodnia część kraju otrzymała nowy podział administracyjny nie było to zupełnie oczywiste, że to właśnie Schwerin będzie stolicą kraju związkowego. Rostock, miasto większe i do tego jeszcze port było dla Schwerinu poważną konkurencją. Lecz jak przypomina burmistrz Armin Jaeger - zadecydowały w końcu uczucia:
Schwerin był zawsze rezydencją książąt – i jego mieszkańcy dokładali wszelkich starań, aby pozyskać sobie przychylność posłów do kreistagów i landtagu. Organizowali nawet specjalne wycieczki , żeby zaprezentować swoje miasto - tak też jak trafiłem pierwszy raz do tego miasta. Zapraszano na przejażdżkę po mieście, z poczęstunkiem, na spotkanie. I szala wagi przechyliła się w ich stronę.
Aż trudno sobie obecnie wyobrazić, jak miasto było zaniedbane u schyłku NRD - na szczęście tylko zaniedbane a niezniszczone przez wojnę czy enerdowską manierę wyburzania świadków historycznych dziejów. Od roku 1990 miasto zostało odrestaurowane nakładem kilku miliardów euro - i inwestycje te widać na każdym kroku.
Najsłynniejszym zabytkiem Schwerinu jest Pałac, nazywany często „bajecznym”, bowiem wieńczą go pozłacane kopuły wież. Obecna sylwetka nadana została mu w XIX wieku według panów Demmlera - na wzór renesansowego zamku Chambord nad Loarą. Jego fasada nosi znamiona 7 różnych stylów architektoniczych, a jego dach zdobią wieże i wieżyczki, w ilości równej liczbie dni roku.Czyli klasyczny pałac jak z bajki.
W części zabytkowych wnętrz – za czasów enerdowskich mieszkały wychowawczynie pobliskiego przedszkola. Dziś część pomieszczeń o pysznym wystroju udostępnionych jest do zwiedzania: apartamenty i pomieszczenia reprezentacyjne Wielkiego Księcia, Sala Tronowa, . W Sali Królewskiej mieści się obecnie kawiarnia, latem goście siedzą także w oranżerii, pod palmami, z widokiem na jezioro.
W pałacu mieści się także siedziba Landtagu Meklemburgii Przedpomorza.
Równie atrakcyjna jest szweryńska starówka: charakterystyczne domki z pruskiego muru, czy secesyjne kamienice. Schelfstadt - nazwa dzielnicy pochodzi od niegdysiejszych bagien – to miejsce, gdzie chodzi się na zakupy czy żeby się pobawić.
Lecz pomimo tego, że miast to jest wizualnie bardzo atrakcyjne – nie było oni w stanie powstrzymać odpływu wykształconych, rzutkich młodych ludzi, którzy zawodowego szczęścia postanowili poszukać w zachodniej części Niemiec czy w Austrii.
Kiedyś Szwerin liczył 120 000 mieszkańców – dziś pozostało niecałe 95 000.
Tym, którzy nie muszą martwić się o pracę – miasto oferuje świetne warunki wypoczynku i rekreacji.
Blisko miasta jest 7 jezior – nie licząc miejskiego Pfafffenteich – woda, lasy, nie trzeba daleko jeździć żeby odetchnąć świeżym powietrzem.
Oferta kulturalna miasta akcentowana jest przede wszystkim przez teatr : operetka, balet, teatr miejski i lalkowy – bogata jak na stutysięczne miasto. Szczególnie dumni szwerinianie są z Fritz-Reuter-Buehne , gdzie na scenie sztuki wystawiane są w dialekcie północno-niemieckim. Aktualnie grany jest tam Faust.