انتشار بخش سوم گزارش جو زمین

400 نماینده ازبیشتر از 100 کشور جهان از روز دوشنبه، 30 آوریل، در بانکوک، پایتخت تایلند گرد آمده بودند تا بخش سوم گزارش چهارم "شورای جو زمین" را بررسند و در باره آن به یک توافق برسند. این بخش گزارش به راهکا‌رهای ممانعت از افزایش گازهای گلخانه‌ای در جو زمین و امکانات کنارآمدن بشر با پیامد این افزایش، یعنی گرم‌شدن غیرمعمول هوا برمی‌گردد.

متنی که اجلاس بانکوک نهایتاً بر سر آن توافق کرد بر ایده محوری زیر استوار است: اگر روند رو به افزایش گازهای گلخانه‌ای در جو زمین از سال 2015 متوقف شود و تا سال 2050 به میزان 50تا 85 درصد کاهش یابد، افزایش گرمای زمین تا آخر سده جاری، می‌تواند در حد 2 تا 4/2 درجه سانتیگراد باقی بماند. پیامدهای اقلیمی این میزان افزایش کماکان قابل مهار و کنترل است و طبیعت و بشریت از فجایع بزرگ طببعی کم و بیش مصون می‌ماند.

بنا به گزارش انتشاریافته در بانکوک، برای کاهش گازهای گلخانه‌ای توان اقتصادی بالایی در جهان وجود دارد. فناوری‌های لازم برای محدودسازی پخش و نشر این گونه گازها هم اکنون در دسترس هستند و مجموعاً با هزینه‌ای معادل 12/ 0 تولید ناخالص ملی جهان می‌توان به هدف یادشده دست یافت.

در واکنش به انتشار سومین بخش گزارش چهارم شورای جو زمین، آخیم اشتاینر، رییس برنامه محیط زیست سازمان ملل آن را با توجه به راه‌حل‌هایی که عرضه می‌کند دلیلی برای خوش‌بینی و امیدواری توصیف کرد و همگان را از در افتادن به ورطه تقدیرگرایی و بی‌عملی در قبال تغییرات اقلیمی برحذر داشت.

اشتاینر گفت :« تغییرات جوی از مدت‌ها پیش در حال وقوع است، به ویژه در آفریقا. آن‌چه را که ما اینک در غرب سودان، یعنی در منطقه دارفور شاهد آن هستیم، می‌توان به پیامدهای ناشی از تحولات فاحش جوی نسبت داد.»

یکی از عوامل بحران خونین در دارفور سودان کشمکش بر بر سر منابع طبیعی‌ای است که در نتیجه خشکسالی و کم‌شدن بارش درحال کاهش‌یافتن است. مؤسسات تحقیقاتی متفاوتی ، به علاوه شمار چشمگیری از سازمان‌های بین‌المللی مدافع توسعه پایدار و حامی محیط زیست، معتقدند که تشدید فقر و فاقه و بی‌عدالتی‌ها در جهان و مهاجر‌ت‌های دسته‌جمعی از پیامدهای فاحش تحولات جوی و گرم‌شدن غیر معمول هوای زمین هستند.

گزارشی در 3 بخش

"شورای جو زمین" وابسته به سازمان ملل است و در 17 سال گذشته مجموعاً سه گزارش انتشار داده است. در گزارش اول که سال 1991 انتشار یافت از افزایش گرمای بی‌سابقه زمین ظرف 10 هزار سال گذشته سخن می‌رود، ولی همزمان تاکید می‌شود که این افزایش کماکان در چهارچوب نوسانات طبیعی جوی است و نباید غیرعادی تلقی شود.

تا 6 سال پیش هم که گزارش سوم شورای جو زمین انتشار یافت کماکان شک و تردید وجود داشت که تغییرات بی‌سابقه اقلیمی به افزایش گازهای گلخانه‌ای در جو مربوط باشد. گزارش چهارم شورای جو اما کمتر جای تردیدی باقی گذاشته است که عامل افزایش گرمای زمین مصرف انرژی‌های فسیلی توسط انسان در ظرف دو سده گذشته است. مصرف انرژی‌های فسیلی (ذغال سنگ و نفت و ...) با تولید گازهای گلخانه‌ای

خشکسالی و کاهش بارندگی به ویژه در آفریقا از پیامدهای بارز گرم‌شدن هوا ست.